Ο σιωνισμός και ο αντισιωνισμός είναι «οι δύο πλευρές του ίδιου λόφου» και ιστορικά έχει αποδειχθεί ότι «ο ένας στηρίζει τον άλλον».
Δύο χαρακτηριστικά παραδείγματα είδαμε τις τρεις τελευταίες ημέρες:
Μία αντισιωνιστική ενέργεια όπως η αποβολή του Ισραήλ από το συνέδριο της Αφρικανικής Ένωσης, την στιγμή που υπάρχουν εκατομμύρια Εβραίοι στην αφρικανική ήπειρο, ειδικά στην ανατολική-βορειοανατολική Αφρική και έπρεπε να εκπροσωπούνται.
Μια ενέργεια που ξεσήκωσε – και δικαίως- την αντίδραση των απανταχού Εβραίων.
Και από την άλλη ένας Έλληνας δήμαρχος, ο δήμαρχος Ιωαννίνων, Μωυσής Ελισάφ, που δυστυχώς έφυγε πολύ πρόωρα σε ηλικία μόλις 69 ετών, να θάβεται με… εβραϊκή σημαία, προφανώς με απόφαση της οικογένειάς του.
Και να προσκυνά μια ξένη σημαία η ΠτΔ Ε.Σακελλαροπούλου, κάτι που ρητά απαγορεύεται.
Κατ’αρχήν να πούμε ότι ο Μωυσής Ελισάφ απέδειξε στην πράξη ότι ήταν ένας εξαιρετικός δήμαρχος με μόρφωση, ήθος και δημιουργικότητα και γι αυτό τον ψήφιζαν και τον στήριζαν άλλωστε οι κάτοικοι της πόλης των Ιωαννίνων.
Το πρόβλημα που ανακύπτει είναι, ότι η ενέργεια της οικογένειας πιθανότατα θα μπορούσε να δώσει ιδέες σε ανάλογες κηδείες αξιωματούχων του ελληνικού κράτους σε μειονοτικούς δήμους της Θράκης και να κηδευτεί με… την τουρκική σημαία.
Η Ελλάδα δεν είναι ούτε πολυφυλετικό, ούτε πολυθρησκευτικό κράτος, όσο και αν έχει αλλάξει η πληθυσμιακή και εθνολογική σύνθεσή της την τελευταία 30ετία, αλλά αυτό εντοπίζεται κυρίως στην Αττική και λιγότερο στην Θεσσαλονίκη.
Και η δεύτερη και τρίτη γενιά των Αλβανών που αποτελούν την μεγάλη μάζα των οικονομικών μεταναστών, έχουν αρχίσει και αφομοιώνονται στο τόπο με αποτέλεσμα πολλοί από αυτούς να είναι περισσότερο Έλληνες από κάποιους κατ’επίφασιν «Έλληνες».
Βλέπουμε όμως ότι τώρα καινά δαιμόνια, αρχίζουν στην Ελλάδα…
ΠΗΓΗ