ΡΑΕ: Μία διδακτική ιστορία. Η Αρχή βγήκε στο ψάξιμο για νέο προμηθευτή ηλεκτρισμού για τις ανάγκες του κτιρίου της, στην οδό Πειραιώς. Η συνεργασία με τον προηγούμενο (ΔΕΗ) είχε λήξει.
Έκανε, λοιπόν, κατά τα ειωθότα, διαγωνισμό και προσκάλεσε εταιρείες προμήθειας να συμμετέχουν. Το κρίσιμο στοιχείο, ως όρος, ήταν η προσφορά σταθερού τιμολογίου (με σταθερή τιμή, εννοείται) για μία 3ετία. Λογικό, αν σκεφθεί κανείς τις ανάγκες του πολυώροφου κτιρίου της.
Εφαγε όμως… πόρτα. Κανείς προμηθευτής δεν προσήλθε, με αποτέλεσμα ο διαγωνισμός να κηρυχθεί άγονος. Ναι, αλλά η πίεση για ηλεκτροδότηση των εγκαταστάσεων του Ρυθμιστή παραμένει. Μπροστά στο αδιέξοδο, η Αρχή αναγκάζεται να παραβλέψει τις απαιτήσεις της και να προσαρμοσθεί στις αντίστοιχες των προμηθευτών.
Ετοιμάζεται τώρα να βγάλει στον αέρα νέα διαγωνιστική διαδικασία, στην οποία θα ζητά κυμαινόμενο τιμολόγιο (όπως, δηλαδή, η συντριπτική πλειοψηφία των καταναλωτών που ταλαιπωρούνται από το ασανσέρ των τιμών), με τιμή που θα περιλαμβάνει την ισχύουσα τιμή της αγοράς, συν ένα εύλογο κέρδος.
Δεν ξέρουμε αν θα έχει καλύτερη τύχη αυτή τη φορά.
Αν, όμως, η ίδια η ΡΑΕ, ο ρυθμιστής, δηλαδή, της ενεργειακής αγοράς, δεν μπορεί να διασφαλίσει τα συμφέροντά της, όπως τα αντιλαμβάνεται ως καταναλωτής, φαντασθείτε τι συμβαίνει με τον απλό κόσμο!
