Σε πολιτικό χάος βυθίζεται ο Λίβανος μετά τις τελευταίες εξελίξεις. Ο απερχόμενος πρόεδρος του Λιβάνου Μισέλ Αούν αναχώρησε πεζή σήμερα από το προεδρικό μέγαρο της Μπαάμπντα, υπό τις επευφημίες των εκατοντάδων υποστηρικτών του που είχαν συγκεντρωθεί εκεί, ενώ παιάνιζε ο εθνικός ύμνος.
Ο Αούν αποχωρεί μία ημέρα προτού να λήξει επισήμως η εξαετής θητεία του, αλλά χωρίς να έχει εκλεγεί ακόμη ο διάδοχός του, αφήνοντας τη χώρα σε μια πρωτοφανή κατάσταση, με κενό τον προεδρικό θώκο την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση λειτουργεί ως υπηρεσιακή.
Ο πρόεδρος νωρίτερα υπέγραψε ένα διάταγμα με το οποίο έκανε δεκτή την παραίτηση της κυβέρνησης του Νατζίμπ Μικάτι, ο οποίος ωστόσο θα παραμείνει υπηρεσιακός πρωθυπουργός, όπως ανέφερε μια δικαστική πηγή.
Ο Πατριάρχης των Μαρωνιτών Χριστιανών, της κοινότητας από την οποία προέρχεται κατά παράδοση ο πρόεδρος του Λιβάνου, κατηγόρησε τα κόμματα ότι δημιουργούν «πολιτικό κενό». Ο Πατριάρχης Μπεσάρα Αλ Ράι είπε ότι οι πολιτικοί άφησαν κενό τον προεδρικό θώκο «είτε σκόπιμα, είτε από βλακεία ή εγωισμό».
Από νωρίς, εκατοντάδες υποστηρικτές του 87χρονου Αούν, του ιδρυτή του Ελεύθερου Πατριωτικού Ρεύματος (CPL), κόμματος που συνεργάζεται με τη φιλοϊρανική οργάνωση Χεζμπολάχ, είχαν συγκεντρωθεί γύρω από το προεδρικό μέγαρο για να τον συνοδεύσουν μέχρι την ιδιωτική κατοικία του. Κάποιοι είχαν κατασκηνώσει από το βράδυ στην περιοχή.
«Ήρθαμε για να συνοδεύσουμε τον πρόεδρο με τη λήξη της θητείας του, για να του πούμε ότι είμαστε μαζί του και θα συνεχίσουμε τον αγώνα στο πλευρό του», είπε μια εκπαιδευτικός, η Τζουμάνα Νάχεντ.
Η θητεία του Αούν λήγει αύριο αλλά το κοινοβούλιο δεν έχει καταφέρει μέχρι τώρα να εκλέξει τον διάδοχό του, λόγω πολιτικών διαφορών, σε μια χώρα που αντιμετωπίζει μια από τις χειρότερες οικονομικές κρίσεις που έχουν σημειωθεί σε όλον τον κόσμο μετά το 1850.
Σύμφωνα με το ισχύον σύστημα κατανομής της εξουσίας με βάση τα θρησκεύματα, την προεδρία της Δημοκρατίας αναλαμβάνει ένας μαρωνίτης χριστιανός. Πάντως, οι εξουσίες του αρχηγού του κράτους έχουν μειωθεί σημαντικά μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου (1975-1990).
«Κανένας συνασπισμός στο κοινοβούλιο δεν μπορεί να επιβάλει ένα πρόεδρο, ούτε η Χεζμπολάχ ούτε κανένας άλλος», δήλωσε την περασμένη εβδομάδα στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ελίας Ανκάς, βουλευτής του χριστιανικού Κόμματος των Φαλαγγιτών (Καταέμπ).
