της Ειρήνης Ιωαννίδου
Το φλέγον ζήτημα όμως δεν είναι τι είδους πλάνες προάγει ο Πάπας, αλλά πόσο ο ίδιος και η ιδεολογία του υποστηρίζονται από την επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία…
Επιμέλεια σύνταξης: katanixi.gr
«Οὐδέν γάρ ὄφελος βίου καθαροῦ, δογμάτων διεφθαρμένων· ὥσπερ οὖν οὐδέ τοὐναντίον, δογμάτων ὑγιῶν, ἐάν βίος ᾖ διεφθαρμένος», θα πει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος.
Με απλά λόγια, μας λέει ο Χρυσορρήμων Πατήρ ότι τίποτα δεν μας ωφελεί αν έχουμε καθαρό βίο αλλά διδάσκουμε και πιστεύουμε διεφθαρμένα δόγματα και τίποτα επίσης δεν μας ωφελεί αν διδάσκουμε και πιστεύουμε ορθά τα δόγματα, αλλά έχουμε βίο διεφθαρμένο. Τι συμβαίνει όμως στην περίπτωση που μία παρασυναγωγή, μία σέχτα αιρετικών και αχαρίτωτων ανθρώπων διδάσκει και την αμαρτία αλλά και το νόθο και στρεβλό δόγμα; Και, στ’ αλήθεια, πόσο πιο σοβαρά είναι τα πράγματα όταν μία τέτοια κατάσταση γίνεται αποδεκτή λόγοις και έργοις από την επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία;
Στο προκείμενο, αν προσπαθήσει κανείς να απαριθμήσει τις φορές που ο Πάπας Φραγκίσκος τάχθηκε υπέρ της ομοφυλοφιλίας, σίγουρα θα χάσει το μέτρημα. Ο ίδιος μετέτρεψε τη διγλωσσία, που μέχρι πρότινος προέβαλε η παποσύνη, σε ξεκάθαρη θέση. Ο Πάπας δεν μένει απλώς σε ιδέες περί διαφορετικότητας, δικαιωματισμών, ελευθεριών και σε μία γενικότερη ωραιοποίηση και εμπορευματοποίηση αυτού του φοβερού πάθους, αλλά βάζει στο βρώμικο παιχνίδι που παίζει και τον γάμο τον ομοφυλοφίλων (προάγγελου του ερχομού του Αντιχρίστου).
Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και σε πρόσφατη συνέντευξή του στο πρακτορείο ειδήσεων Associated Press, στην οποία δήλωσε ότι «Η ομοφυλοφιλία δεν αποτελεί αδίκημα, ορισμένοι επίσκοποι έχουν λανθασμένη θέση». Παράλληλα χαρακτήρισε «αμαρτία» τη θέση ορισμένων παπικών επισκόπων, «οι οποίοι στηρίζουν νόμους που περιθωριοποιούν ή πλήττουν την κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ». «Οι επίσκοποι αυτοί θα πρέπει να ακολουθήσουν μια πορεία μετάνοιας» και «να χρησιμοποιήσουν τη στοργή, όπως κάνει ο Θεός με καθέναν από εμάς», είπε χαρακτηριστικά ο Φραγκίσκος.
Eίναι αλήθεια ότι η «δογματική διδασκαλία» του παπισμού στέκεται με διαφορετική ματιά απέναντι στην ομοφυλοφιλία. Μετά τη Β’ Βατικάνεια Σύνοδο όμως, άνθισε ένας πολύ πιο αχαλίνωτος παπισμός. «Τά καθολικά ἐνοριακά σχολεῖα, κάποτε τό προπύργιο τοῦ συντηρητικοῦ, παραδοσιακοῦ Καθολικισμοῦ, δέν τά πῆγαν καλύτερα…Τό μεγαλύτερο μέρος τῆς Ἐκκλησίας αὐτοῦ τοῦ Πάπα ἔχει κόψει τούς δεσμούς μέ τό ἴδιο τό παρελθόν του σέ κάθε ἐπίπεδο – λειτουργικό, θεολογικό, καί ἠθικό», θα τονίσει ο οσιολογιώτατος μοναχός Σεραφείμ Ζήσης στο άρθρο του: «Πώς βλέπει την Β΄ Βατικάνειον Σύνοδον (1962-1965) και την «νέαν εποχήν» του Παπισμού ένας πρώην Παπικός («ρωμαιοκαθολικός»)»
Βέβαια, για τον παπισμό όλα είναι δυνατά. Δεν υπάρχουν φραγμοί, εκκλησιολογικοί ή ηθικοί. «Με βάσι αυτό το αλάθητο, ο Πάπας είναι ο μόνος κανόνας της Πίστεως και μπορεί να εκφράση, ακόμη και αντίθετα προς το κριτήριο όλης της Εκκλησίας, καινούργια δόγματα, τα οποία όλοι οι πιστοί οφείλουν να τα παραδεχθούν για να μην αποκοπούν από τη σωτηρία. “Εξαρτάται μόνο από τη θέλησί του και τη διάθεσή του να θεωρή ό,τι αυτός θέλει ως ιερό ή ως άγιο μέσα σ’ ολόκληρη την Εκκλησία” και “οι δεκρετάλιες επιστολές του πρέπει να θεωρούνται, να πιστεύωνται και να υπακούωνται «ως κανονικές επιστολές”. Αφού είναι αλάθητος ο Πάπας, πρέπει να απολαβαίνη τυφλή υπακοή. Ο καρδινάλιος Βελλαρμίνος, που ανακηρύχθηκε «άγιος» από τη Ρωμαϊκή Εκκλησία, λέγει τα εξής με φυσικώτατο ύφος: “Αν ο Πάπας καμμιά μέρα επιβάλη αμαρτίες και απαγορεύση αρετές , η Εκκλησία είναι υποχρεωμένη να πιστεύση ότι οι αμαρτίες αυτές είναι καλές και ότι οι αρετές εκείνες είναι κακές”, θα αποκαλύψει ο Ιεροδιάκονος Παύλος Μπαγεστέρ-Κονβαλιέρ στο άρθρο του «Γιατί Εγκατέλειψα τον Παπισμό».
Ο Πάπας λοιπόν μπορεί να ορίσει ακόμα και την αμαρτία ως αρετή. Οποιαδήποτε αμαρτία, ακόμη και αυτή της ομοφυλοφιλίας, όπως παρατηρούμε ότι συμβαίνει στην αποκαλυπτική εποχή που ζούμε.
Το φλέγον ζήτημα όμως δεν είναι τι είδους πλάνες προάγει ο Πάπας, αλλά πόσο ο ίδιος και η ιδεολογία του υποστηρίζονται από την επίσημη Ορθόδοξη Εκκλησία. Θα τολμήσει ο Πατριάρχης να αποκηρύξει σοβαρώς και ορθοδόξως τόσο τις πλάνες του Αιρεσιάρχη Φραγκίσκου όσο και τα βαρύτατα παραπτώματα του Αρχιεπισκόπου Αμερικής που τον καθιστούν καθεραιτέο;
Η ίδια ευθύνη βαραίνει και τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών, ο οποίος επιτρέπει να μολύνεται το ποίμνιό του από τα κολάσιμα θεωρήματα περί ομοφυλοφιλίας του Μητροπολίτη N.Iωνίας Γαβριήλ.
Υπακοή στην αίρεση… Υπακοή και στην αμαρτία;
Στώμεν Καλώς. Στώμεν μετά φόβου.
