Στις 13 Δεκεμβρίου τρέχοντος έτους η Εκκλησία της Βουλγαρίας αποφάσισε να δεχθεί σε ευχαριστιακή κοινωνία την Αρχιεπισκοπή Αχρίδος, ήτοι την νεοαναγνωρισθείσα Εκκλησία των Σκοπίων, με το όνομα Εκκλησία της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας.
Αναλυτικά η ανακοίνωση του Πατριαρχείου της Βουλγαρίας είναι η εξής: ” Η Ιερά Σύνοδος ομόφωνα αποφάσισε ότι δέχεται σε ευχαριστιακή κοινωνία τον Τόμο Αυτοκεφαλίας που έδωσε το Πατριαρχείο Σερβίας στην Εκκλησία της Δημοκρατίας της Βορείου Μακεδονίας. Έως την έκδοση της Πανορθόδοξης απόφασης για το θέμα της ονομασίας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη Δημοκρατία της Βορείου Μακεδονίας”.
Αίσθηση προκαλεί το γεγονός ότι η Εκκλησία της Βουλγαρίας αναγνωρίζει την Εκκλησία των Σκοπίων ως Εκκλησία της Βορείου Μακεδονίας και όχι ως Εκκλησία της Αχρίδος, μέχρι τουλάχιστον να βγει πανορθόδοξη απόφαση για το θέμα του ονόματος. Μάλιστα στα δίπτυχά της η Ορθόδοξη Εκκλησία της Βουλγαρίας αναφέρει τον Αρχιεπίσκοπο Στέφανο ως “Αρχιεπίσκοπο της Εκκλησίας της Δημοκρατίας της Βορείου Μακεδονίας” και όχι ως “Αρχιεπίσκοπο της Εκκλησίας της Αχρίδος”.
Ο Πατριάρχης σαν διεθνής παίκτης δεν δίστασε να πιέσει με τον τρόπο του προς την κατεύθυνση της αναγνώρισης της Εκκλησίας αυτού του ψευδοκράτους, το οποίο “φύτεψαν” οι ισχυροί της γης στα βόρεια σύνορά μας. Αναγνωρίζοντας Εκκλησία ουσιαστικά αναγνωρίζεις ένα έθνος.
Η Εκκλησία της Βουλγαρίας, παρά το ότι ο Πατριάρχης έχει εγγυηθεί ότι ο όρος “Μακεδονική” και κάθε παράγωγό του αποκλείεται, δεν ήταν ποτέ δυνατόν να αναγνωρίσει την Εκκλησία των Σκοπίων ως Εκκλησία της Αχρίδος, καθώς κάτι τέτοιο προσβάλλει την αυτοσυνειδησία της και οι εμπλεκόμενοι το γνώριζαν. Έτσι την αναγνώρισε σαν “Εκκλησία της Δημοκρατίας της Βόρειας Μακεδονίας”, προσβάλλοντας βάναυσα την ελληνική αυτοσυνειδησία. Και εξάλλου ήδη στην πράξη αυτή η εγγύηση του Πατριάρχη έχει καταπέσει, αφού ο όρος “Μακεδονική” χρησιμοποιείται κατά κόρον.
Στο δια ταύτα, λοιπόν, στην απόφαση αναγνώρισης της Εκκλησίας των Σκοπίων από την Εκκλησία της Βουλγαρίας βλέπουμε τις δυσκολίες αυτού του ανόσιου εγχειρήματος, το οποίο τελικά δεν επιτελεί κάποια άλλη αποστολή πέρα από το να πληγώνει και αυτό την ενότητα της Εκκλησίας μας.
Δε θα κουραστούμε να διακηρύσσουμε ότι η αίρεση του Οικουμενισμού δημιουργεί σχίσματα και διαιρέσεις!
